🔑 ورود به سامانه
با نامکاربری و رمزِ عبوری که مدیرِ سامانه برایت ساخته، وارد میشی. اگه رمزت رو فراموش کردی، باید از مدیرِ سامانهٔ شرکت بخوای دوباره برایت تنظیمش کنه.
این صفحه هر بخشِ نرمافزار رو به فارسیِ ساده توضیح میده — از ورود به سامانه تا پیچیدهترین گزارشها. از فهرستِ کنار برای رفتن به هر بخش استفاده کن، یا همینجا از بالا به پایین بخون.
با نامکاربری و رمزِ عبوری که مدیرِ سامانه برایت ساخته، وارد میشی. اگه رمزت رو فراموش کردی، باید از مدیرِ سامانهٔ شرکت بخوای دوباره برایت تنظیمش کنه.
بعدِ ورود، اول یه صفحهٔ انتخاب میبینی — اینجا بینِ نرمافزارهایی که بهشون دسترسی داری (مثلاً خودِ «دارابان CMMS» و «مدیریتِ پروژه») یکی رو انتخاب میکنی. از همین صفحه، با زدن روی عکسِ پروفایلِ خودت، میتونی اطلاعاتِ حسابت رو ویرایش کنی یا حسابِ بلهت رو وصل کنی.
اگه حسابِ بلهٔ خودت رو به نرمافزار وصل کنی، دو تا قابلیتِ مهم فعال میشه:
برایِ وصلشدن: از صفحهٔ خوشآمدگویی → پروفایل → بخشِ پیامرسانها، دکمهٔ «اتصال» رو بزن، لینکی که میده رو تو بله باز کن.
اگه تجهیزاتِ زیادی بهت وصل باشه، بعدِ اتصال یه لیستِ دکمهای از تجهیزاتت میبینی (دستهبندیشده بر اساسِ واحد/نوع، اگه خیلی زیاد باشن) — رویِ هرکدوم بزنی، مستقیم میتونی براش گزارشِ خرابی بدی.
صفحهٔ اصلیِ برنامه. چند تا کارتِ خلاصه (KPI) بالا، و پایینتر یه پنلِ ۵ تبی:
سریعترین راهِ گزارشِ یه خرابی. تجهیز رو انتخاب میکنی، توضیح میدی چه مشکلی داره، و ثبت میکنی. این دقیقاً همون کاریه که از طریقِ بله هم (با متن یا صدا) میشه انجام داد.
اگه برایِ تاییدِ یه مرحله (مثلاً تاییدِ هزینه، یا تاییدِ یه دستور کار) نقش داری، اینجا میبینیش. هر مورد رو باز میکنی، بررسی میکنی، و تایید/رد/برگشت میزنی. رد و برگشت نیازِ به نوشتنِ دلیل دارن.
لیستِ همهٔ دستور کارها. با بازکردنِ هرکدوم، چند تا تبِ داخلی میبینی:
همهٔ گزارشهایِ خرابی (چه از داخلِ برنامه، چه از بله) اینجا جمع میشن. مسئولِ بررسی باید هر کدوم رو triage کنه — یعنی یا تاییدش کنه و تبدیل به دستور کار بشه، یا ردش کنه.
نمایِ ماهانه/هفتگی/روزانهٔ دستور کارها — میبینی کدوم روزها چقدر کار برنامهریزی شده.
فقط تجهیزاتی که مستقیماً به تو وصلن (یعنی مسئولیتش با توئه) — دسترسیِ سریع برایِ دیدنِ وضعیت و ثبتِ گزارشِ خرابی برایِ همونها.
فهرستِ کاملِ همهٔ تجهیزاتِ شرکت، با امکانِ جستوجو و فیلتر بر اساسِ واحد/نوع/وضعیت. با بازکردنِ هر تجهیز، تاریخچهٔ کاملِ دستور کارها، گزارشها، و میزانِ بحرانیبودنش رو میبینی.
برایِ تجهیزاتی که پلاک دارن (تراکتور، وانت، ...): تاریخِ بیمهٔ شخصِ ثالث و معاینهٔ فنی رو اینجا ثبت میکنی. سیستم خودش:
مدیریتِ موجودیِ قطعات و لوازمِ مصرفی:
هر انبار نقطهٔ بحرانیِ (حداقلِ موجودیِ) خودش رو جداگانه داره — یعنی میتونی برایِ هر قطعه، تو هر انبار، یه آستانهٔ متفاوت تنظیم کنی.
برایِ ابزارآلاتِ باارزشِ قابلِاستفادهٔ مجدد (چرخسنگ، دریل، دستگاهِ جوش، ...) — برخلافِ قطعاتِ مصرفی، اینها باید بعدِ استفاده برگردن. از تبِ «ابزارآلات» زیرِ مدیریت، هر ابزار رو به یه تکنسین تحویل میدی، و وقتی برگردوند، ثبتِ برگشت میزنی. همیشه معلومه الان هر ابزار دستِ کیه، و تاریخچهٔ کاملش هم میمونه.
چند تا تبِ تخصصی:
اینجا تعریف میکنی هر تجهیز هر چند وقت یکبار باید سرویس بشه — بر اساسِ زمان (مثلاً هر ۳ ماه)، شمارنده (مثلاً هر ۲۰۰ ساعتِ کارکرد)، یا هرکدوم زودتر برسه. سیستم خودش، سرِ وقت، دستور کارِ نت رو میسازه.
موارد و مراحلی که تکنسین باید تو هر سرویسِ دورهای چک کنه — یه راهنمایِ قدمبهقدم تا هیچی از قلم نیفته.
این بخش فقط برایِ کاربرانی که دسترسیِ مدیریتی دارن نمایش داده میشه.
لیستِ همهٔ پرسنل، با امکانِ تعریفِ عنوانِ شغلیِ تازه (مثلاً «مدیرِ نت»، «کارشناسِ فنی») و تنظیمِ دقیقِ اینکه هر عنوان چه کارهایی مجازه انجام بده (دیدنِ گزارش، تاییدِ گردشکار، حوالهٔ انبار، و...).
کاتالوگِ قطعاتِ انبار (نه ابزارآلات — اون جداست)، و لیستِ پیمانکارهایِ بیرونی که باهاشون کار میکنین.
دستهبندیِ استانداردِ خرابیها — این پایهایه برایِ اینکه گزارشهایِ «خرابیِ تجهیزات» بعداً درست و قابلِمقایسه باشن.
اینجا توکنِ رباتِ بله رو تنظیم میکنی (از BotFatherِ بله میگیری). بعدِ تنظیم، پرسنل میتونن از پروفایلِ خودشون حسابشون رو وصل کنن.
دایرهٔلغتِ تشخیصِ صدا: کلماتی که به تشخیصِ درستترِ گزارشهایِ صوتی (مثلِ اسمِ قطعات: «کلاچ»، «گیربکس») کمک میکنن. هر وقت دیدی یه کلمه رو درست تشخیص نمیده، همینجا اضافهش کن — بدونِ نیاز به هیچ تغییرِ فنی.
درختِ مکانهایِ فیزیکی (مثلاً سایت → ساختمان → اتاق) — صرفاً یه برچسبِ تحلیلی/گزارشی رویِ تجهیزه، مرزِ دسترسی نیست.
سلسلهمراتبِ واقعیِ سازمانی: شرکت → واحد (مثلاً گاوداریِ قدس) → انبار. از همینجا انبارهایِ تازه (مثلاً یه انبارِ فرعی برایِ تعمیرگاه یا شیردوشی) میسازی و به واحدِ درست وصلشون میکنی.
آستانههایِ تاییدِ مالی و اینکه چه مرحلهای نیاز به تاییدِ کی داره.
«مدیریتِ پروژه» یه برنامهٔ مستقله (ورودِ جداگانه، از همون صفحهٔ خوشآمدگویی قابلِانتخابه) — برایِ مدیریتِ پروژهها و بهبودِ سازمانی، نه نگهداریوتعمیراتِ روزمره. امکاناتش:
یه صفحهٔ کاملاً جدا (با رمزِ عبورِ مخصوصِ خودش، بدونِ ربط به حسابهایِ عادی) — فقط برایِ مدیرِ سیستمِ خودِ نرمافزار، نه مدیرِ هیچ شرکتی. اینجا میشه بینِ اتصالهایِ مختلفِ دیتابیس (اگه نرمافزار برایِ چند شرکت استفاده بشه) سوئیچ کرد.
مدیریتِ لینکهایی که تو صفحهٔ خوشآمدگویی نشون داده میشن، و مدیریتِ متمرکزِ هویتِ کاربرها بینِ همهٔ زیرسیستمها.
نرمافزار در حالِ رشده — اینها قابلیتهاییان که در حالِ طراحی یا توسعهن.
دستگاههایِ GPSِ تراکتورها و خودروها به نرمافزار وصل میشن — موقعیتِ لحظهای و مسیرِ حرکتِ تجهیزاتِ متحرک رویِ نقشه قابلِدیدن میشه.
با نگاه به تاریخچهٔ خرابیهایِ هر تجهیز، سیستم خودش الگوی فاصلهافتادنِ خرابیها رو تشخیص میده و از قبل هشدار میده: «این تجهیز طبقِ الگویِ قبلی، احتمالاً بهزودی دوباره خراب میشه — یه بازدید بزن» — بدونِ نیازِ به هیچ سنسورِ تازهای، فقط از رویِ دیتایِ خودمون.
یه عددِ زنده رویِ داشبورد که نشون میده همین الان، بهخاطرِ خرابیهایِ بازِ موجود، چقدر داره هزینه/ضرر جمع میشه — تا مدیریت فوریبودنِ موضوع رو حس کنه.